czwartek, 21 maja 2009

Numer telefonu w CV

Serię wpisów poświęconych kwestiom poruszania się na rynku pracy rozpoczonamy od sprawy prostej, aczkolwiek ważnej. Chodzi o dane kontaktowe podawane w CV. Standardowo, są nimi: telefon (zwykle komórkowy), e-mail i adres korespondencyjny, choć część kandydatów uzupełnia je o "namiary" z pozostałych dostępnych środków komunikacji, jak Skype, Gadu-gadu, itd.

Najważniejszy, gdyż pozwalający na najszybsze i najefektywniejsze porozumienie się, jest telefon. Dość istotnym błędem popełnianym przez kandydatów jest podawanie w CV nie prywatnego, a służbowego numeru telefonu. Z jednej, zasadniczej przyczyny. Gdy dany kandydat zmienia pracę (a tym samym najczęściej traci służbową komórkę), staje się w tym momencie niedostępny dla potencjalnych pracodawców czy rekruterów. Powie ktoś: no i dobrze, jeśli zmienił pracę, to po co mu być dalej dostępnym na rynku pracy? Fakt, ale nie jest powiedziane, że w nowej pracy będzie zawsze, czasem rezygnuje z niej (lub z niego zrezygnowano) już po kilku miesiącach. W tym momencie, we wszelkich aplikacjach, które jeszcze kilka miesięcy temu złożył, jest stary, służbowy i już nieaktualny numer telefonu. Starania rekrutacyjne trzeba podjąć na dobrą sprawę od nowa.

Pozostaje jeszcze kwestia, jeśli tak można powiedzieć, wizerunkowa. Korzystanie z firmowej komórki do celów prywatnych (bo takim jest w tym kontekście wysłanie aplikacji) nie jest najlepszym sposobem na profesjonalne zaprezentowanie się.

Wniosek: zdecydowanie bardziej rekomendowane jest podawanie w CV prywatnych komórek. Oraz e-maili, które w przypadku trudności z kontaktem telefonicznym pozwalają na skomunikowanie się z kandydatem i - czasem - zaoferowanie mu dobrej oferty pracy.

_____

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz